Posłowie litewscy opuścili sejm sejm lubelski
1 marca 1569 roku większość posłów litewskich potajemnie opuściła obradujący w Lublinie wspólny sejm polsko-litewski, który omawiał przede wszystkim kwestię unii obu krajów. Szlachta litewska, szczególnie magnateria, obawiała się konsekwencji ścisłej unii z Polską, obawiano się wzmocnienia pozycji zwykłej szlachty względem magnatów, utraty narodowej tożsamości i odrębności. W Lublinie pozostali jedynie zwolennicy unii z Podlasia i Wołynia, oraz wyznaczeni przez Litwinów negocjatorzy. Jan Kochanowski napisał później: "Litwa z nami uniją uczyniwszy strojną, Uciekli, zostawiwszy Hałaburdę z Wojną.". Grzybowski Stanisław, "Dzieje Polski i Litwy (1506-1648)", Wielka Historia Polski t.4, Kraków 2000, str. 143 Postępowanie Litwinów spowodowało zdecydowaną reakcję Zygmunta II Augusta. Już 5 marca król wcielił dotychczas litewskie województwa podlaskie i wołyńskie do Korony, później także województwa bracławskie i kijowskie. Wikipedia Unia_lubelska Decyzje te wpłynęły na szlachtę litewską, większość posłów i senatorów powróciła do Lublina. Akt unii uchwalono 1 lipca 1569 roku.
Miejsce wydarzenia: Lublin
Interesujące?
Zobacz inne ciekawe wydarzenia historyczne:
Petycja szlachty litewskiej i ruskiej w sprawie unii z Polską
13 września 1562 roku szlachta litewska i ruska zebrana pod Witebskiem uchwaliła petycję do Zygmunta II Augusta w sprawie ustanowienia unii z Polską.
Więcej? ⇨
Książę Konstanty Wasyl Ostrogski złożył przysięgę wierności Koronie
6 czerwca 1569 roku książę Konstanty Wasyl Ostrogski, wojewoda kijowski, złożył przysięgę wierności Koronie.
Więcej? ⇨
Zaprzysiężono aktu Unii Lubelskiej
1 lipca 1569 roku w Lublinie uroczyście zaprzysiężono uchwalony trzy dni wcześniej aktu Unii Lubelskiej, który ustanawiał unię realną Polski i Litwy.
Więcej? ⇨
Cytat dnia
Ziemiański ekonomista kalkulował w sposób całkowicie bezwzględny. Właścicielowi opłacało się mieć jak największą liczbę poddanych żyjących na tyle dostatnio, żeby nie kradli i nie zbiegli, ale równocześnie nie na tyle bogato, żeby mieli z czego akumulować. Jeżeli gromadzili bogactwo, to siłą rzeczy działo się to kosztem właściciela, który nie ściągnął z nich wszystkich nadwyżek: zamożność chłopska świadczyła o tym, że szlachcic nie eksploatuje swojego majątku w pełni.
Książka dnia
Stanisław Grzybowski, Wielka Historia Polski Tom 4 Dzieje Polski i Litwy (1506-1648), 2017
Czwarty tom Wielkiej Historii Polski, autorstwa Stanisława Grzybowskiego, profesora Uniwersytetu Jagiellońsiego.
Wydawnictwo: Oficyna Wydawnicza Fogra
Książka (lub ebook) dostępna w księgarni: ebookpoint.pl